تبلیغات
نِیِستان نِیِستان - چرا مردم ایران آنقدر به جومونگ یا یانگوم علاقه مندند؟
 

چرا مردم ایران آنقدر به جومونگ یا یانگوم علاقه مندند؟

نویسنده: رستم زابلی موضوع: هنر وفرهنگ، 

 


روزهای شنبه و سه شنبه، از حدود ساعت 20:19، اغلب شهروندان در تب «جومونگ» هستند تا وقتی این سریال شروع شود و به انتظار بی صبرانه آن ها پایان دهد. دغدغه فکری که این سریال ایجاد کرده، به حدی است که اگر در این دو روز ناچار شوید به خرید بروید، اغلب فروشنده ها را مشغول تماشای این سریال می بینید که از دادن جواب درست به شما طفره می روند و یا در محاسبه قیمت چه کم و چه زیاد، اشتباه می کنند. حتی کار به جایی می رسد که جواد خیابانی هم در حین گزارش فوتبال برای چند لحظه حواسش معطوف این سریال می شود و حتی در مجلس نیز سخن از این سریال است.به هر حال،  تب سریال «جومونگ» فراگیر شده است. در گذشته نیز سریال هایی بوده که عده ای خاص مانند کودکان و نوجوانان و یا اغلب زنان خانه دار را گرفتار می کرد، ولی این در مورد سریال های خارجی بسیار کم اتفاق می افتاده است. درچند سال اخیر با ورود محصولات تصویری کره ای به بازار ایران، این محصولات با اقبال عمومی روبه رو شده اند، به طوری که بسیاری از بینندگان این سریال ها بعد از اتمام آن، نسبت به خرید این محصولات اقدام می کنند. اگر کسی اهل سایت گردی و اینترنت باشد، امکان ندارد در جستجوهای خود در اینترنت به آگهی های مختلف مانند سری جدید سریال جومونگ، جومونگ با زیرنویس فارسی، جومونگ بدون سانسور و.... برنخورد.در چند سال گذشته پس از سریال معروف «سال های دور از خانه» که شخصیت اوشین را هنوز در ذهن ایرانیان زنده نگه داشته است، سریال هایی مانند «پزشک دهکده»، «جواهری در قصر» که در عموم به «یانگوم» یاد می شود، با اقبال اکثریت مردم ایران روبه رو شدند.پربیننده شدن یک سریال، نشان دهنده خلا» موجود در بین بقیه شبکه ها برای جلب مخاطب است و تفاوت نمی کند که در مورد سریالی ایرانی و یا خارجی اتفاق می افتد.محبوبیت یک سریال به عوامل گوناگونی مانند پرداختن به شخصیت ها، واقعیت پذیر بودن و یا نبودن داستان و فضای کلی سریال شامل طراحی صحنه و لباس و گریم بستگی دارد.در سال های نه چندان دور، در ایران سریال های فراموش نشدنی و قوی که بر پایه واقعیت و یا افسانه بود، ساخته شد که می توان به سریال «سربداران» به کارگردانی محمدعلی نجفی، سریال «سلطان و شبان» به کارگردانی داریوش فرهنگ، سریال «هزاردستان» به کارگردانی مرحوم علی حاتمی و سریال امام علی(ع) به کارگردانی داوود میرباقری اشاره کرد که تمام عواملی که در بالا ذکر شد، در این سریال ها به قدری رعایت شده بود که همیشه می توان از آن ها به عنوان آثار بی بدیل و زیبای ایرانی می توان نام برد. قابل توجه این است که سه سریال سربداران، سلطان و شبان و هزاردستان به فاصله کوتاهی پس از وقوع انقلاب اسلامی ساخته شد و با توجه به ملاحظات سیاسی و هنری آن روز، آثاری در خور فهم و توجه بیننده بود و حتی در پخش مجدد این آثار که به مراتب اتفاق افتاده است، باعث جلب توجه قشر جوان نیز شده است. از علل موفقیت این سریال ها، داستان روان و گویا و مطابقت زمانی سریال با واقعیت موجود و یا روایات معتبر است که کارگردانی خوب و همچنین گریم های فوق العاده و بازی روان بازیگران خلق این آثار را فراهم کرده است.با برشمردن موارد بالا درباره سریال های پرمخاطب ایرانی، حال می توان به مورد توجه قرار گرفتن سریال جواهری در قصر و یا جومونگ پرداخت. پخش سریال جومونگ از اوایل پاییز شروع شد و در ایام نوروز، با پخش روزانه و در سال جدید با پخش دو روز در هفته ادامه پیدا کرده است. توجه عمومی به این سریال نه در ایران، بلکه در جهان شاید مرهون داستان حماسی و در عین حال انسانی که بیانگر روابط زیبای انسان ها در این سریال بوده است.کره ای ها که دارای فرهنگ نه چندان قابل عرضه در جهان هستند، چندین سال است با عرضه محصولات زیبا و با روش روایت گری مشابه، توانسته اند به نیاز بیننده در دو حوزه حماسی با نمایش های رزمی و روابط انسانی و عاطفی پاسخ دهد. بعد از بحث داستان،  به بحث روایتگری تاریخی این مجموعه می توان پرداخت و می توان آن را با سریال ایرانی «یوسف پیامبر» که تقریبا هم زمانی پخش داشتند، مقایسه نمود.اولین ایرادی که به سریال حضرت یوسف مطرح شد، دکوری بود که نه به مصر و نه طبق مستندات به آن زمان تعلق داشت، در صورتی که در سریال جومونگ به دلیل افسانه بودن و متعلق بودن این امپراطور به زمان های بسیار دور کره، دست کارگردان بسیار باز بود و با توجه به همین موضوع، کارگردان می توانسته هر نوع فضایی را انتخاب کند ولی فضای انتخاب شده در این سریال به قدری مورد توجه مخاطب ایرانی که حتی از کره امروزی تصویری در ذهن ندارند، جالب است که آن را واقعا نشانی از تمدن کره می دانند.مخاطبانی که سریال جومونگ را می بینند، ترس، خشم، بیماری، خستگی، جوانی و پیری را کاملا احساس می کنند، یعنی هنگامی که کسی در زندان است، موهایش آشفته و ظاهر نامرتب دارد و هنگامی که در دهه 40 از زندگی خود قرار می گیرد، چند تار موی سفید در موهایش دیده می شود. ولی در سریال «یوسف پیامبر» حضرت یوسف در زندان فردی تمیز بود و مانند یک نجیب زاده رفتار می کرد و یا با او رفتار می شد، در حالی که در تمامی آثار مشهور دنیا درباره پیامبران ساخته شده و یا کتاب های تاریخی، این نوع رفتار غیرقابل باور می نماید، چرا که زندانی در همه اعصار، زندانی است با یک تعریف خاص!نکته دیگر این که در سریال «یوسف پیامبر»، اطلاعاتی که به بیننده منتقل می شد، با واقعیت های تاریخی منطبق نبود. همان طور که گفته شد، جومونگ یک سریال از کشوری است که هیچ پشتوانه تاریخی محکمی ندارد، ولی زندگی «یوسف پیامبر» یک سند تاریخی بسیار محکم و غیرقابل انکار به نام «قرآن» دارد و هم این که مصر دارای تمدن دیرینه ثبت شده است که با مطالعه آن می توان به جزئیات پوشش و آرایش مردم آن زمان اشراف کامل داشت.از دیگر نقاط قوت سریال «جومونگ» استفاده بسیار خوب کارگردان از طراح لباس بوده است. لباس ها با این که دارای شکل سنتی هستند، ولی بسیار زیبا و با رنگ های مختلف می باشند و این برای جلب آرامش مخاطب بسیار مناسب است. طراحان لباس،  مخصوصا در آثار تاریخی باید بدانند که رنگ چه تاثیری در ارتباط بین سریال و بیننده ایجا می کند.استفاده از رنگ آبی، سبز و صورتی بسیار خوش رنگ در لباس خانم ها و قرمز و سفید در لباس آقایان به راحتی نشان دهنده عمق احساس در این سریال است و البته که جای رنگ ها در فیلم ها و سریال های ایرانی خالی است و استفاده از آن ها با شرایط هم خوانی ندارد. پخش این گونه سریال ها می تواند به عوامل سرمایه گذار در ایران ایده و طرح بدهد. ایران سرزمین کهنی است، که چه قبل و چه بعد از اسلام داستان های واقعی یا اسطوره ای بسیار زیادی برای عرضه دارد. ما داستان نویسان بسیار توانایی مانند فردوسی، نظامی گنجوی و... داریم که داستان های حماسی را با لطایف انسانی به گونه ای بسیار زیبا بیان داشته اند و آن قدر جزئیات را خوب تشریح کرده اند که هر نویسنده ای با کم ترین تخیل می توان آثار زیبایی از هر فصل آن خلق کند.واقعا حیف است که تراژدی رستم و سهراب، دلدادگی بیژن و منیژه و یا مرگ سیاوش، فقط در حد یک داستان باقی بماند و ذوق و سلیقه ایرانی که بسیار طبع لطیفی دارد محروم از آن بماند.سرمایه گذاری و هدف دار کردن این داستان ها باعث خلق دوباره آثاری می شود که قدرت بازگویی این فرهنگ اصیل را دارد. به هر حال با برشمردن چندین ویژگی سریال «جومونگ»، به راحتی می توان از علت تاثیرگذاری آن بر روی مخاطب عام مطلع شد و این نیازی به تحقیقات وسیع که در تخصص سازمان هایی مانند صداوسیما است،  ندارد و فقط می توان ابراز امیدواری کرد که صداوسیما فقط از این آثار برای پر کردن وقت بیننده استفاده نکند و محققان این سازمان با برشمردن سایر علل موفقیت این گونه سریال ها و همچنین نبودن فضا برای ساخت سریال ها با این مضامین در کشورمان، راهکارهای موثری را پیش بینی کنند.


 

 

برچسب ها: جومونگ، یانگوم، موفقیت، سریال کره ای،  

() نظرات